Jostiband Ambassadeur van de Vrijheid
60 jaar Jostiband
- De vrijheid om te zijn wie je bent
- 4 concerten op 1 dag
- Vlissingen, Wageningen, Zwolle, Groningen
- Een jaar lang voorbereiding
- Heel veel media-aandacht voor het verhaal
Het plan
De Jostiband bestond 60 jaar, dus bedachten we een plan. Als Ambassadeur van de Vrijheid zouden ze in hun jubileumjaar langs de bevrijdingsfestivals vliegen om muziek te maken en hun verhaal te vertellen. Maar zou dat kunnen?
Festivalact
Het Nationaal Comité 4 en 5 mei en de bevrijdingsfestivals waren enthousiast. DJ-producer Reinier Zonneveld en Zangeres Maan wilden helpen. Het orkest repeteerde keihard en werkte onder leiding van Lyan Verburg en Peter Blom aan een stevige festival act.
Een jaar voorbereiding
Een jaar van tevoren bezochten we ‘stiekem’ het bevrijdingsfestival in Groningen. In het najaar gaven de orkestleden een persconferentie om hun avontuur bekend te maken. Sinsdien zijn ze niet meer uit de media verdwenen. Overal kregen ze de kans om hun verhaal te vertellen en op te komen voor wat ze belangrijk vinden: De vrijheid om te mogen zijn wie je bent.
Het verhaal
De orkestleden gingen op reis en bezochten slot Hartheim in Oostenrijk waar tijdens de Tweede Wereldoorlog duizenden mensen met een beperking zijn vermoord. Ze gingen langs bij radio- en tv en verschenen in alle kranten. Samen met de Hema lanceerden ze de Jostisok, die massaal werd verkocht en gedragen.
Toch klonk telkens ook de vraag: kunnen we dit wel vragen van mensen met een beperking? Gaan we niet te ver? Waar ligt de juiste balans tussen betutteling en verwaarlozing? Want samenleven met mensen met een beperking vraagt iets van ons allemaal: ruimte maken, serieus nemen, beschermen waar nodig, maar vooral ook durven vertrouwen.
Uitbundig feest
De Jostiband bewees op 5 mei dat er dan ongelooflijke dingen mogelijk worden. Het was geweldig. Orkestleden stegen boven zichzelf uit, gedragen door de duizenden mensen die hen op elk festival met open armen ontvingen. Het was een uitbundig feest. De energie tussen podium en publiek werkte aanstekelijk. Iedereen werd geraakt door het pure enthousiasme, het plezier en de onbevangenheid van de orkestleden. Misschien juist omdat iedereen ergens voelde: zo vrij jezelf durven zijn, dat zouden we allemaal wel willen.
